Page 91 - فصلنامه قانون نامه - قوانین و مقررات نحوه تملک اراضی توسط دولت
P. 91

‫ارتفاق‪ 111‬وجهی پرداخت نخواهد شد‪ .‬ملاک تشخیص محدوده شهر‬

‫نقشه مصوب انجمن شهر هر محل خواهد بود که قبل از شروع مراحل‬
                        ‫طرح عمرانی مورد عمل شهرداریها باشد‪.‬‬

‫‪ -10‬در صورتی که مستحدثات و اعیانی وجود داشته باشد که بر اثر احداث‬

‫تأسیسات فوقالذکر از بین برود و یا خساراتی به آنها وارد شود‬

‫دستگاههای اجرایی مربوط باید قیمت اعیانی از بین رفته و خسارات‬
                         ‫وارده را طبق مقررات این قانون بپردازند‪.‬‬

‫‪ -11‬در مواردی که شهرداریها مسؤولیت اجرای طرحهای عمرانی را‬

‫عهدهدار هستند در صورتی که شهرداری مربوط مشمول قانون نوسازی‬

‫و عمران شهری نباشد از لحاظ خرید اراضی و ابنیه و تأسیسات و‬
                ‫پرداخت خسارت تابع مقررات این قانون خواهد بود‪.‬‬

‫ماده ‪ -51‬هرگاه برای اجرای طرحهای عمرانی یکی از وزارتخانهها یا‬

‫مؤسسات دولتی و مؤسسات عامالمنفعه احتیاج به خرید اراضی دایر یا‬

‫بایر و ابنیه و تأسیسات متعلق به وزارتخانهها و یا مؤسسات دولتی دیگر‬
‫داشته باشد انتقال به موجب تصویبنامه هیأت وزیران و به صورت‬
‫بلاعوض و به شرط رعایت مراتب مندرج در قانون اصلاح قانون واگذاری‬

‫اراضی و ابنیه دولتی به مؤسسات خیریه و درمانی مصوب ‪ 16‬بهمن ماه‬
                                      ‫‪ 1351‬انجام خواهد گرفت‪.‬‬

‫‪ 111‬به موجب بند ‪ 9‬ماده ‪ 50‬قانون برنامه و بودجه سال ‪« 1351‬اراضی واقع در خارج از محدوه شهرها که در مسیر راههای اصلی‬
‫یا فرعی و یا خطوط مواصلاتی و برق و مجاری آب و لولههای گاز و نفت قرار میگیرد با رعایت حریم مورد لزوم که از طرف‬
‫هیأت وزیران تعیین خواهد شد از طرف دولت مورد استفاده قرار میگیرد و از بابت این حق ارتفاق وجهی پرداخت نخواهد‬
‫شد‪ .‬ملاک تشخیص محدوده شهر نقشه مصوب انجمن شهر هر محل خواهد بود که قبل از شروع مراحل طرح عمرانی مورد‬

                                                                                ‫عمل شهرداریها باشد‪».‬‬
‫مستنبط از حکم مقرر در بند مذکور این است که مقنن این گونه تصرفات را به منزله حق ارتفاق تلقی کرده که در قبال‬
‫آن به صاحبان زمین وجهی پرداخت نمیشود‪( .‬رأی وحدت رویه دیوان عدالت اداری در مورد حریم راههای اصلی‬

                                                 ‫و خطوط نفت و گاز تاریخ‪ 1374/4/17 :‬کلاسه پرونده‪)74/35 :‬‬
                         ‫توضیح‪ :‬اول ًا بر اساس ماده ‪ 93‬قانون مدنی «ارتفاق حقی است برای شخص در ملک دیگری»‬
‫ثانیاً بر اساس بند خ ماده ‪ 1‬آییننامه مربوط به بستر و حریم رودخانهها‪ ،‬انهار‪ ،‬مسیلها‪ ،‬مردابها‪ ،‬برکههای طبیعی و شبکههای‬
‫آبرسانی‪ ،‬آبیاری و زهکشی مصوب سال ‪1379‬؛ «حریم‪ :‬آن قسمت از اراضی اطراف رودخانه‪ ،‬مسیل‪ ،‬نهر طبیعی یا سنتی‪،‬‬
‫مرداب و برکههای طبیعی است که بلافاصله پس از بستر قراردارد و به عنوان حق ارتفاق برای کمال انتفاع و حفاظت کمی‬
‫و کیفی آنها لازم است و طبق مقررات این آییننامه توسط وزارت نیرو یا شرکتهای آب منطقهای تعیین میگردد‪ .‬حریم‬
‫انهار طبیعی‪ ،‬رودخانهها و مسیلها (اعم از اینکه آب دایم یا فصلی داشته باشند) و مردابها و برکههای طبیعی برای عملیات‬
‫لایروبی و بهرهبرداری‪ ،‬از یک تا بیست متر و برای حفاظت کیفی آب رودخانهها‪ ،‬انهار طبیعی و برکهها تا یکصد و پنجاه متر‬
‫(تراز افقی) از منتهیالیه بستر خواهد بود که بنا به مورد و نوع مصرف و وضع رودخانه‪ ،‬نهر طبیعی و برکه به وسیله وزارت‬

                                                             ‫نیرو یا شرکتهای آب منطقهای تعیین میگردد‪.‬‬
‫حریم کیفی برای رودخانهها‪ ،‬انهار طبیعی و برکههای تأمین کننده آب شرب مقطوعاً یکصد و پنجاه متر خواهد بود‪ .‬سیاهه‬

                   ‫رودخانههای یادشده توسط سازمانهای آب منطقهای تعیین و برای اطلاع عموم اعلام خواهد شد‪».‬‬
‫لذا حق حریم خود شاخهای از حق ارتفاق است که تنها بر مبنای حالت ضرورت و در جهت رفع خطر و دفع ضرر در آن ایجاد‬
‫میشود؛ لذا میتوان گفت به تبع مالکیت در ملکی ایجاد میگردد و تا مالکیتی وجود نداشته باشد؛ حق حریم نیز برقرار‬

                                                                                             ‫نمیگردد‪.‬‬

                               ‫‪90  ‬‬
   86   87   88   89   90   91   92   93   94   95   96